Verborgen Verhalen – Manisé Manisé (Indorock – Hubungan Hatert )

Van péla en negri’s  
naar commercie en handel  
via kora-kora’s naar  
koloniale vazallen, gegijzelden en daartussen alles  

Van meesters van water naar  
meesters van vuur  
Schoktroep voor vreemd bestuur  

Van kampong naar kamp  
Na rampspoed en angst  
belanden op plekken  
die eerst Westerbork en Vught,  
nu Schattenberg en Lunetten  

Waar de dood nog bezig is te vertrekken  
Waar zijn de bladeren aan deze skeletten?  
Waar zijn de namen van hen die het niet redden?  
Waar is mijn uniform, mijn vlag, de schatten van mijn werk?  
Weg met een vage belofte ‘waaraan wordt gewerkt’  

Alles wat we hebben  
zijn deze tangan-tangan  
Na alles wat tegen kan vallen  
valt op dat na dat alles  
trots naar voren komt  
met stappen  

Trots die zich uit in hubungan  
Zo van je bent altijd welkom, maar laat wel je schoenen in de gang  
Zo van we blijven liever op ons eigen en lachen niet voor de krant  
Of misschien zijn we hier nog een tijdje, maar we blijven Selatan  
Ook al mogen we geen Maleis meer spreken in de klas  
Onze tonen zullen ze horen, al is het het laatste wat ik sprak  

We leerden in het kamp  
zolang de vlag elke ochtend wappert,  
messing blijft schallen  
en de zegeningen van Tuan omlaag blijven regenen op ons allen  
Zolang we gitaarsnaren kunnen raken met die bekende bravado,  
toveren we de ritmiek van de golven door de archipelago  

Manisè, manisè  
Eenmaal na een generatie of twee  
Als je elke belofte verbreekt  
Wat blijft er over  
van onze zoons en onze dochters?  
Vrijgevochten, boos en rechtmatig ook  

Van tifa naar tahuri,  
naar gitaar en productie  
Digitaal of in een kroeg  
Van de vlag boven de bar tot de vibraties door Hatert  
Verbinders van generaties  

Kepala batu mutiara, bar voor bar, dat gaat niet  
Vaders spelen met hun kroost op het podium  
op gitaren van steel  
en hun zoons op hun beurt  
lieten mensen in leer  
bewegen op vloeren van linoleum  
door platen vinyl  

Die de golven van de diaspora  
en de trauma’s van toen  
samen met het geloof in een morgen  
in het rood-wit-blauw en het groen  
de malu en schaamte plaats laten maken voor die trots  
die hen trok tot dit punt  
samen met God  

Van los op de golven  
naar los op de airwaves  
Manisè, manisè  
Surfin’ Gypsy ladyyyyy