Voor Dorien de Wit bij haar afscheid van Talis
Voordat we grond breken,
moeten we brood breken.
Want hoe kan ik met je spreken
over wonen, over leven,
als er geen gelijke voet
te vinden is tussen ons tweeën?
Laten we geen piketpaaltjes slaan,
maar in het fundament
respect laten staan
als een paal boven NAP.
Je kan een hoop berekenen.
Dat is vast zo.
Maar neem me mee.
De draagbalk
van dit huis van jou en mij
is integriteit.
Blinde vlekken erkennen
en er een licht op zetten.
Zodat als het echt heftig wordt,
het onder dak
én op de fundering
droog blijft.
Men leeft hier.
Niet dankzij jou.
Niet dankzij mij.
Maar omdat we brood hebben gebroken,
gesproken over wonen,
over leven.
Eigenlijk allebei.