Voor de opening van het Gelders Archeologisch Depot
Overal, voor zo ver je kan zien,
was er altijd wel iets.
Misschien struikelde daar een dinosaurus,
en daarachter brouwden de Merovingen bier.
Iets later viel een SS’er van zijn fiets,
nog eerder een prefectus van zijn ros.
Want overal, zo ver je kan zien,
was er altijd wel iets.
Een soort alles, levend vertolkt
door mij, jou en ons.
Waar jij nu staat, was alles.
Ooit.
Je kon de handelaren soms amper van elkaar onderscheiden.
Van oever tot kust werd het troebel.
Wanneer mensen bewust niet naar het verleden willen kijken,
missen we waarvoor we dit allemaal doen toch?
Je moet begrijpen:
van de blik van een slaaf
tot die van een soldaat,
van toevallige bewandelaars
tot doortastende veranderaars,
van goed tot kwaad,
van zaken tot plezier.
Alles liep door elkaar hier.
En als het hier niet is,
dan zullen we goed kijken,
want onder elke laag sediment
liggen echo’s van een tijdsgeest,
een sentiment
van de geschiedenis.
Want wat nog niet hier is,
zal ooit hier passeren,
zoals de bladzijden waar zij testament van zijn,
en misschien zelf hebben beschreven
met hun handen, armen, voeten, benen en hoofden.
Allen belichaamde hun tijd en zijn in feite huisgenoten geworden.
In dit groot huis van ons allen midden in dit alles
waar we onze dagen mogen vullen of verknallen
Waar we kunnen nuilen, kruipen en zorgen.
Waar mensen werken aan de wereld van morgen,
ligt diezelfde plek in het verleden bedolven,
onder datakabels en riolen, diezelfde data.
Maar dan in andere vormen.
Want het is allemaal hier.
Van alle kanten belicht,
in bakken beschermd,
bestudeerd onder alomvattend licht
Ik hoop dat je in het passeren van hier, ons een keer komt bewonderen.
Kan zien wat voor ons ooit was en hoe het nu kan worden
Ik hoop dat jullie dat ook voelen.
Het zit ongelofelijk diep.
Alles wat we soms in elkaar zoeken.
Dat alles was ooit hier.